تراش CNC

سر سر
سر دستگاه تراش قدرت پشت دستگاه است. به عنوان یکی از قابل شناسایی ترین اجزای یک تراش CNC، سر استوک قطعه کار را نگه می دارد و آن را در مرکز محور دستگاه نگه می دارد. ابعاد سر استوک "تاب" ماشین تراش را دیکته می کند. چرخش حداکثر قطر هر قطعه کار (پیش ماشینکاری) است که می تواند در ماشین تراش جا شود. اگرچه بیشتر کارها چندان بزرگ نیستند، اما یک ماشین با نوسان بزرگ گاهی اوقات بسیار مفید است.
عامل محدود کننده دیگر برای ظرفیت کار، قدرت موتور است. موتور دوک را به حرکت در می آورد، چاک را حمل می کند و قطعه کار را می چرخاند. یاتاقان های اصلی سر استاک بارهای قابل توجه و مخربی را تحمل می کنند. نیروهای اعمال شده توسط ابزار برش ممکن است از چند جهت وارد شوند. آنها می توانند لرزش های شدید ایجاد کنند و به طور بالقوه از حد توقف موتور فراتر روند. این نیرو باعث می شود که یاتاقان های اصلی هدستاک به عنوان یک سرویس مهم مورد نظارت قرار گیرد، به خصوص در ماشین های پرکاربرد.

تخت تراش CNC
تخت تراش شاسی است که همه چیز را در کنار هم نگه می دارد. به طور کلی یک پرتو است که طول دستگاه را طی می کند و از تمام زیر مجموعه های کاربردی پشتیبانی می کند. تخت باید به اندازه کافی سفت باشد که حتی در شدیدترین شرایط استفاده، اعوجاج قابل اندازه گیری را تجربه نکند.
بهترین تخت ها به طور طبیعی می توانند ارتعاشات را خنثی کنند. برای مثال، آنهایی که اثرات پسماند بالا دارند، می توانند انرژی ارتعاشی را به صورت گرما از بین ببرند. یک آزمایش اساسی برای خواص هیسترزیس این است که به سادگی با یک چکش به مواد ضربه بزنید - یک "تپ" کسل کننده نشان دهنده پسماند بالا است در حالی که "دینگ" با صدای بالاتر نامطلوب است. تخت های تراش CNC اغلب از: چدن، فولاد نرم، چدن انعطاف پذیر یا نوعی گرانیتان (جایگزین سنگ ریخته گری مصنوعی) ساخته می شوند. موادی مانند گرانیتان حداقل خطر ترک خوردگی و خرد شدن، چقرمگی بهبود یافته و میرایی ارتعاش قابل توجه را دارند.

چاک
چاک شاید مهمترین جزء یک ماشین تراش باشد. قطعه کار را در مرکز چرخش محکم می کند و بارگیری و تخلیه آسان را امکان پذیر می کند. چاک به سر استوک متصل است - اما بخشی از آن نیست. انواع چاک در ماشین های تراش CNC استفاده می شود، از جمله:
چاک های سه فک (یونیورسال):فک های یک چاک یونیورسال معمولاً روی یک سر قرار می گیرند تا اندازه های مختلف قطعه کار را در خود جای دهند. انتهای دیگر برای گرفتن دقیق قطرهای کوچکتر اریب شده است.
چاک های چهار فک:اینها به طور مشابه ساخته شده اند و به روشی مشابه یونیورسال های سه فک عمل می کنند. تفاوت این است که چهار فک گیره آنها توسط چهار پیچ مستقل هدایت می شود که مرکز قطعه کار را به یک تمرین موقعیت یابی ظریف تبدیل می کند، اما اجازه می دهد قطعات مربعی و اجسام کمتر منظم را ببندد.
چاک های ترکیبی:این نوع چاک پرهزینه‌تر است، اما تنوع ابزارهایی را که ماشین‌کار باید در اختیار داشته باشد، کاهش می‌دهد. از نظر عملیاتی، استفاده از آنها دشوارتر است، زیرا فک ها باید به صورت دستی در موقعیت متمرکز متقابل خود تنظیم شوند.
چاک های مغناطیسی:این نوع چاک برای چرخاندن موادی که به اندازه کافی قوی نیستند برای مقاومت در برابر نیروهای گیره چاک فک بسیار مفید است. فقط قطعات آهنی با چاک های مغناطیسی سازگار هستند.
کولت چاک:اینها از سه یا چند بخش فک استفاده می کنند که به اندازه ای نزدیک به قطعات کار استوانه ای باشد. چاک های کولت دقیق و موثر هستند، اما هر کدام به محدوده باریکی از قطر محدود می شوند. کولت ها اغلب برای نگهداری ابزار استفاده می شوند.
چاک های مته و سنجاق:اینها عموماً به عنوان چاک فرعی استفاده می شوند که در چاک کولت یا جهانی نگهداری می شوند. چاک های مته و سنجاق امکان بستن قطعات کار (یا ابزار) کوچکی را که برای چاک های معمولی خیلی کوچک هستند، می دهد.

دمپایی
دم یک ماشین تراش در چندین کار حیاتی است. روی همان محور چرخش مقابل سر استوک قرار می گیرد و می تواند به طور محکم در انتهای قطعه کار قفل شود. پشتیبانی اضافی می تواند برای مقاومت در برابر بارهای عملیاتی مهم مهم باشد. از طرف دیگر، ممکن است یک مته بر روی دم نصب شود تا در محور چرخشی قطعه کار سوراخ شود. Tailstocks به طور کلی از یک نگهدارنده ساقه ابزار مخروطی مورس تشکیل شده است که در یک تغذیه دقیق قرار می گیرد و به نیروی زیادی برای کنترل موقعیت طولی اجازه می دهد. توابع Tailstock عبارتند از:
نگه داشتن یک ابزار مرکزی برای پشتیبانی نیروی جانبی. از خم شدن قطعات کار طولانی از کاتر جلوگیری می کند.
نگه داشتن چاک مته برای مته های پیچشی با قطر کوچک. این چاک مته به انتهای قطعه کار بیرونی، دقیقاً در مرکز وارد می شود - و سپس در عمق دقیق کار سوراخ می شود.
یک مته بزرگتر را با ساقه مخروطی مورس نگه دارید تا بتواند مستقیماً در انتهای قطعه کار سوراخ کند.

لحاف دم
قسمت دم دم آن چیزی است که بر روی مخروطی مورس چنگ می زند. این یک پایه استوانه‌ای بیرونی است که امکان نصب چاک‌ها، مته‌ها و غیره را به دم می‌دهد. قلاب قطعه متحرکی است که می توان آن را به سمت قطعه کار برای اهداف حفاری یا تثبیت مرکز هدایت کرد.

سوئیچ پا یا پدال پا
سوئیچ های پا یا پدال های پا به اپراتور این امکان را می دهد که مستقیماً تنظیمات دستگاه را کنترل کند یا عملکردها را تخلیه کند در حالی که دستان آنها در دستگاه مشغول هستند. این پدال‌ها می‌توانند چندین عملکرد را کنترل کنند، مانند: باز کردن/بستن چاک (اگر به صورت هیدرولیکی یا پنوماتیکی کار می‌کند)، موقعیت دم استوک (برای تنظیم مرکز و پشتیبانی)، و عمل به عنوان توقف اضطراری برای جلوگیری از خطاهای برنامه‌نویسی و/یا تصادفات

کنترل پنل CNC
کنترل های اپراتور بر روی یک تراش CNC معمولاً از دو بخش تشکیل شده است: پانل ماشین و صفحه کنترل. پانل دستگاه به اپراتور اجازه می دهد تا ویژگی های عملیاتی ابزار و موقعیت برش را تنظیم کند. برای حرکت دستی (ایجاد تغییرات کوچک در موقعیت) محورهای محرک دستگاه استفاده می شود. از طرف دیگر می توان از کنترل پنل برای وارد کردن برنامه ها به حافظه و ویرایش یا تغییر برنامه های موجود در حافظه استفاده کرد. این قسمت از عملیات بر روی صفحه نمایش یکپارچه نمایش داده می شود و کد G را در حال وارد یا تغییر نشان می دهد.

برجک ابزار
برجک ابزار پایان کار تراش CNC است. ابزارهای مختلف در یک موقعیت عملیاتی قرار می گیرند و چهره برش آنها دقیقاً در تنظیمات دستگاه ثبت می شود. هر ابزار در برجک را می توان یکی یکی در موقعیت برش چرخاند. این ویژگی با تراش های دستی (برجک یا کاپستان) تفاوت دارد زیرا انتخاب ابزار و موقعیت یابی به صورت خودکار انجام می شود.